قيام مقدس و پرشكوه امام حسين(ع)ريشه در انحراف هاى بـنيادى و اساسى در جـامعه اسلامى داشت. اين انحراف ها زائيده انحراف حكومت اسلامى از مسير اصلى خود از سقيفه به بـعد بـود. كه پس از شهادت على(ع)كلا بـه دست سلسله سفيانى و حزب ضد اسلامى اموى افتاد. بـه گواهى اسناد تاريخى، سران اين حزب هيچ اعتقادى بـه اسلام و اصول آن نداشتند(1). و ظهور اسلام و به قدرت رسيدن پيامبر اسلام(ص)ر، جلوه اى از پيروزى تـيره بـنى هاشم بـر تـيره بـنى اميه، در جريان كشمكش قبيلگى در درون طايفه بـزرگ قريش مى دانستند(2).

و بـا يك حـركت خـزنده، بـه تـدريج در پـوشش اسـلام بـه مناصب كليدى دسـت يافتند() و سرانجـام از سال چهلم هجـرى، حكومت اسلامى و سرنوشت و مقدرات امت اسلامى به دست اين حزب افتاد و پس از بيست سال حكومت معاويه، و بـه دنبـال مرگ وى، پـسرش يزيد بـه قدرت رسيد كه اوج انحراف بـنيادى، و جلوه اى آشكار از ظهور ((جاهليت نو)) در پوشش ظاهرى اسلام بود(3).امام حـسـين(ع)نمى تـوانسـت در بـرابـر چـنين فاجـعه اى سكوت كند و احساس وظيفه مى كرد كه در بـرابـر اين وضع، اعتـراض و مخالفت كند. سخنان، نامه ها و ساير اسنادى كه از امام حسين(ع)به دسـت ما رسـيده، بـه روشنى گوياى اين مطلب اسـت. اين اسناد بـيانگر آن است كه از نظر امام، پـيشوا و رهبـر مسلمانان شـرائط و ويژگى هايى دارد كه امويان فـاقـد آنها بـودند و اسـاس انحراف ها و گمراهيها اين بود كه عناصر فاسد و غير لايق، تكيه بر مسند خلافت اسلامى و جايگاه والاى پـيامبـر زده بـودند و حاكميت و زمامدارى آنه، آثار و نتائج بـسيار تلخ و ويرانگرى بـه دنبـال آورده بود.
چـند نمونه از تـاءكيدهاى امام در اين بـاره يادآورى مى شـود:
 

ويژگى هاى پيشواى مسلمانان

مورخ يعقوبي ج2ص 124 مي نويسد : عائشه ، زبير و طلحه نقش اساسي را در تحريک مردم عليه عثمان بر عهده داشتند .

 تاريخ يعقوبي ج 2 ص 124 شرح نهج البلاغه حديدي ج 3ص9 المعيار والموازنه

ص21

واز سوي ديگر طلحه و زبير هر يک داعي رهبري را در سر مي پرورند ندو آن دو براي بدست آوردن زعامت جامعه اسلامي بذل وبخششها نمودند .تاريخ سياسي اسلام حسن ابراهيم حسن ج1ص293 اما پس از قتل عثمان زمينه براي پيشوايي آنان فراهم نبود .

از اينرودست بيعت با علي (ع)دادند و خواهان حکومت کو فه و بصره و يا يمن شدند .

ابن قنييه مي نويسد :طلحه و زبير نزد امام علي (ع)آمدند و گفتند :

مي دانيد چرا با تو بيعت کرديم ؟ فرمود :براي فرمانبري .

همانگونه که با حکومت هاي قبل بيعت نموديد؟

                                         ضرورت بازنگری در پدیده نذورات مردمی

با کاهش مصرف ظروف یکبار مصرف پلاستیکی (قاتلان خاموش) در ایام عزاداری حسینی سلامتی مردم و سلامتی محیط زیست زندگی خود را تضمین نمائیم.

با توجه شروع ماه‌های محرم و صفر همه ساله بسیاری از هموطنان عزیز جهت برآوردن حاجات خود در این ایام و بعضی از مراسم‌های خاص به دادن نذورات در میان مردم از قبیل غذا، آش، چای، شربت، شیر و غیره در ظروف یکبار مصرف پلاستیکی اقدام می‌نمایند. محل توزیع این نذورات غالبا منازل، تکایا، حسینیه‌ها، مساجد و بعضی نیز در کنار خیابان و معابر است که بعضی از مردم با ریختن این زباله‌ها در سطح معابر و نهر‌ها باعث مشکلاتی در محیط زیست و نظافت شهر می‌شوند.

تا چند سال پیش که استفاده از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی هنوز در میان مردم متداول نشده بود و مردم نذورات خود را در کاسه‌های فلزی و بشقاب‌های ملامینی و استیل توزیع می‌کردند، مشکلی برای نظافت و محیط زیست شهر وجود نداشت. اما متاسفانه در چند سال اخیر بنا به عللی چون افزایش تولید ظروف یکبار مصرف پلاستیکی، پایین بودن قیمت این ظروف و همچنین راحتی استفاده از این ظروف، نذورات بیشتر در ظروف یکبار مصرف که از جنس پلاستیک است توزیع می‌شوند که معضلات زیادی برای نظافت و محیط زیست شهری به همراه داشته است و این معضلات از نظر بهداشتی، اقتصادی و مالی بسیار مهم هستند.

در این چند سالی که استفاده از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی در میان مردم مخصوصا در ایام عزاداری ماه‌های محرم و صفر زیاد است، صبح روز ۱۱ محرم تمامی سطح محلات شهر تهران پوشیده از ظروف یکبار مصرف است!

دلیل عمده مشکلات ناشی از این ظروف عبارتند از:

۱– سلامتی: ظروف یکبار مصرف از جنس پلاستیک هستند و در دمای بالا ۵۰ درجه با آزاد کردن مولکول‌های خود در مواد غذایی، باعث به خطر افتادن سلامتی استفاده‌کنندگان می‌شوند؛ چرا که بر اساس تحقیقات، مواد تولیدی سرطانزا هستند.

۲ – زیست محیطی: از طرفی برخی از افراد با رها کردن زباله‌های این ظروف در سطح شهر، باعث ایجاد منظره زشت و درعین حال غیربهداشتی می‌شوند؛ چرا که با ورود این زباله‌ها در جوی آب و نهرها و هدایت آنان به فاضلاب شهری، ظروف مصرفی همراه با فاضلاب حرکت خود را به سمت جنوب شهر ادامه داده و در نهرهای جنوب شهر تجمع این ظروف، باعث گرفتگی آب در زیر پل‌ها و طغیان آب نهرها به خیابان و سطح شهر می‌شود.
 

                                            نگاهی به نذورات در ماه محرم

زنان آشنا و فامیل با چادرهایی که هزار شکوفه سفید دارد، بر سر دیگ شله زرد ایستاده اند و حوائجشان را از ذهن می گذرانند. نسیم راز دل را به آسمان می برد و شکوفه های دعا به گل می نشینند.

در دیگ را که برمی دارند، همه چشم ها به میانه آن دوخته می شود. آخر اعتقادی هست با این مضمون که دیگ های نذری امام حسین(ع) اعم از شله زرد، آش و یا خورش رویش اسمی از ائمه(ع) می افتد. یکی از میان جمع بلند می گوید: «نام مادر حسین(ع) است. یا زهرا(ع)...» و همه با شنیدن نام بانوی آب و آینه صلواتی می فرستند.

نذر با جوش و خروش شیعه در محافل عزاداری اباعبدالحسین(ع) عجین شده است و پیوندی دیرینه دارد. در محفل حسین(ع) همچون آن پیرزن مصری که می خواست تنها دارایی اش گلوله نخ و ریسمانی که داشت را در طبق اخلاص بگذارد و لحظه ای جمال یوسف(ع) را ببیند، عزاداران حسینی نیز از هر قشر و طبقه ای با هر وسعی که دارند، ابراز ارادت و عاشقی می کنند.

اولین و متبرک ترین نذر از گذشته تا به امروز نذر سیراب کردن عزاداران حسینی بوده است.